In Nederland draagt de overheid zorg voor allerlei zaken als rechtspraak, politie op straat en onderhoud van het wegennet, bijstand voor mensen die in financiële problemen komen, zorg voor ouderen, subsidies op woningen en kunst en cultuur. Het zijn allemaal taken die individuele burgers of bedrijven niet kunnen of willen uitvoeren, maar die wel uitgevoerd moeten worden om een goed verzorgingsniveau van de samenleving te realiseren. De uitvoering van deze overheidstaken kost geld. Iedereen in Nederland maakt gebruik van voorzieningen waar de overheid voor zorgt of aan mee betaalt, zoals wegen en dijken, gezondheidszorg, politie op straat en onderwijs.

Niemand wil graag belasting betalen, maar u krijgt er ook veel voor terug.

DigiD (spreek uit: die-gie-dee) staat voor digitale identiteit. Met uw DigiD-inlogcode kunt u zich bekendmaken bij elektronische diensten op websites van overheidsinstellingen.

Uw DigiD-inlogcode is persoonlijk: u bent de enige die uw gebruikersnaam en wachtwoord kent. Doet u aangifte via DigiD en besteedt u die jaarlijkse klus uit, bedenk dan dat als u uw DigiD-inlogcode aan die ander afgeeft, deze mogelijk ook andere vertrouwelijke informatie over u kan raadplegen.

Een professionele belastingadviseur of boekhouder zal nooit om uw DigiD vragen! Als zij geen directe verbinding hebben, zal de aangifte via hun eigen DigiD worden verzonden.

Wat is inkomstenbelasting?

In Nederland wordt de term inkomstenbelasting specifiek gebruikt voor de rijksbelasting op het inkomen van natuurlijke personen (vanaf het jaar 2001 Wet inkomstenbelasting 2001 en tot die tijd Wet inkomstenbelasting 1964). In Nederland is de rijksoverheid het enige overheidsorgaan dat een inkomstenbelasting heft en volgens de huidige wet mag heffen. Het inkomen van rechtspersonen is in Nederland in de regel onderworpen aan een andere specifieke rijksbelasting, te weten de vennootschapsbelasting (Wet op de vennootschapsbelasting 1969).

Lang niet iedereen die ondernemer wil zijn, is ondernemer voor de inkomstenbelasting. De wet en de rechtspraak stellen bepaalde eisen waaraan ondernemers moeten voldoen. Als u aan de eisen voldoet, bent u ondernemer voor de inkomstenbelasting.

De belangrijkste vragen die u moet stellen om als ondernemer voor de inkomstenbelasting gezien te worden, zijn:

• Maakt u winst?
• Hoe zelfstandig is uw onderneming?
• Beschikt u over kapitaal (in de vorm van geld)?
• Hoeveel tijd steekt u in uw werkzaamheden?
• Wie zijn uw opdrachtgevers?
• Hoe maakt u uw onderneming bekend naar buiten?
• Loopt u 'ondernemersrisico'?
• Bent u aansprakelijk voor de schulden van uw onderneming?
   

Wat zijn premies volksverzekeringen?

Dit zijn verzekeringen voor iedereen die in Nederland werkt en of woont, ongeacht of u in loondienst of als zelfstandig ondernemer werkzaam bent. De enige voorwaarde om recht te hebben op een pensioen of vergoeding is dat u in Nederland woont en ingeschreven staat bij een gemeente, of in het buitenland woont, maar in Nederland werkt. Daarnaast zijn er nog speciale situaties waarin u in het buitenland ook in aanmerking kunt komen voor een vergoeding op grond van de volksverzekeringen. Volksverzekeringen garanderen iedereen in bijzondere omstandigheden (voldoende extra) inkomsten. Bijvoorbeeld als uw partner met een baan komt te overlijden, of als u te oud bent om nog te kunnen zorgen voor voldoende inkomen, of u hebt een kind gekregen, dan kunt u recht hebben op een pensioen of vergoeding op grond van een volksverzekering. Enkele grote risico's in de gezondheidszorg zijn ook door middel van een volksverzekering voor iedereen gedekt.

De volksverzekeringen zijn:

• de Algemene Ouderdomswet (AOW);
• de Algemene nabestaandenwet (Anw);
• de Algemene Kinderbijslagwet (AKW);
• de Algemene wet bijzondere ziektekosten (AWBZ).
•  

Wat zijn werknemersverzekeringen?

Zoals de naam al zegt, zijn dit verzekeringen voor werknemers.  Als ondernemer betaald u deze premies niet. U moet zelf een verzekering hiervoor afsluiten.

U bent werknemer als u in loondienst werkt bij een werkgever. U hebt dan een arbeidsovereenkomst. Sommige arbeidsverhoudingen worden gelijkgesteld met werken in loondienst. Dat geldt bijvoorbeeld voor thuiswerkers, musici en artiesten. Werknemers zijn  automatisch verzekerd. Als een werknemer zijn baan verliest of door lichamelijke beperkingen niet meer of nog maar gedeeltelijk kan werken, heeft hij toch inkomsten.

De werknemersverzekeringen zijn:

• de Werkloosheidswet (WW);
• de Ziektewet (ZW);
• de Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen (WIA) en de Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering (WAO).

Wat is BTW?

Omzetbelasting of btw (belasting over de toegevoegde waarde; TVA (Frans), MwSt (Duits), VAT (Engels)) is een belasting die een overheid heft op de verkoop van producten of diensten.

De producenten en leveranciers verhogen de prijs van een product of dienst met het bedrag van de btw. Achteraf moeten zij dit btw-bedrag aan de staat voldoen. Het lijkt alsof de ondernemer de omzetbelasting betaalt, maar in werkelijkheid wordt de btw doorberekend aan de consument (ook wel eindverbruiker genoemd).

Als ondernemer mag u de BTW die u betaald heeft, aftrekken van de BTW die u moet afdragen. Als ondernemer krijgt u dan misschien geld terug van de belastingdienst. Voor ondernemers die weinig BTW hoeven te betalen is de zogenaamde “Kleine ondernemersregeling”. Als u gedurende het jaar weinig BTW hoeft af te dragen aan de belastingdienst, dan hoeft u volgens deze regeling helemaal geen BTW te betalen.

Waarom moet ik ook aan de gemeente belasting betalen?

Gemeenten kunnen op grond van de Gemeentewet eigen belastingen heffen. De opbrengst daarvan voorziet in ongeveer 19% van de gemeentelijke inkomsten. De mogelijkheid tot belastingheffing is wel beperkt. Zo mogen gemeenten alleen díe belastingen heffen waarvan de wet dat uitdrukkelijk toestaat. Ook moet een gemeente - als zij gebruik wil maken van de bevoegdheid een bepaalde belasting te heffen - dit vastleggen in een gemeentelijke belastingverordening. In deze verordening moeten de belangrijkste zaken geregeld zijn. Het gaat hierbij om bijvoorbeeld het vaststellen wie die belasting moeten betalen, de berekening van de hoogte van de belastingschuld en voor de invordering daarvan.

De gemeentelijke belastingen zijn te onderscheiden in twee typen:

‘echte’ belastingen; bijvoorbeeld onroerende-zaakbelasting, de toeristenbelasting, de forensenbelasting en de parkeerbelasting. De opbrengst daarvan gaat naar de algemene middelen van de gemeente. De gemeente kan dit geld naar eigen inzicht besteden.

heffingen waarbij gekeken wordt naar bepaalde kosten die de gemeente heeft gemaakt (rechten en zogenaamde bestemmingsheffingen). De opbrengst van een dergelijke heffing mag in dergelijke gevallen niet hoger zijn dan de kosten die zijn gemaakt. Voorbeelden van rechten zijn de rioolrechten en leges. Een voorbeeld van een bestemmingsheffing is de baatbelasting. Een gemeente hoeft niet altijd voor de volle honderd procent op die manier gemaakte kosten te verhalen op degenen die daarvan profiteren. Ook algemene middelen kunnen de kosten voor een gedeelte dekken; bijvoorbeeld met de opbrengst van de onroerende zaakbelastingen.

Aan welke eisen moet een boekhouding/ administratie voldoen?

U bent als ondernemer wettelijk verplicht om een goede administratie op te zetten, bij te houden en te bewaren.  U krijgt als ondernemer ook inzicht in de ontwikkelingen en kunt u inspelen op veranderingen en op het juiste moment de goede beslissingen nemen. Met een goede administratie legt u vast wat er in uw onderneming gebeurt en houdt u overzicht. Het is dan ook veel gemakkelijker om uw aangifte in te vullen.

Administratie wil zeggen: alle gegevens over uw onderneming die u op papier (ook klad aantekeningen) of elektronisch (bijvoorbeeld met de computer) vastlegt.

Alle gegevens over uw onderneming die u vastlegt op papier of in elektronische vorm, horen bij uw administratie. Voorbeelden hiervan zijn:

• kasadministratie (ook kladaantekeningen) en kassabonnen
• financiële aantekeningen, zoals het inkoop- en verkoopboek
• tussentijds gemaakte controleberekeningen
• ontvangen facturen en kopieën van verzonden facturen
• bank- en giroafschriften
• contracten, overeenkomsten en andere afspraken
• agenda's en afsprakenboeken
• correspondentie
• software en databestanden

Veel van de gegevens, die nodig zijn voor het voeren van een bedrijf, worden allereerst elektronisch vastgelegd. Het gaat hierbij niet alleen om de bestanden van de financiële administratie. Denk bijvoorbeeld bijvoorbeeld ook aan de zakelijke agenda die u bijhoudt met uw mobiele telefoon of Persoonlijke Digitale Assistent (PDA). Of aan de verkoopgegevens die u registreert met een afrekensysteem, een eenvoudige kassa of Point of Sale systeem.

U kunt uw administratie inrichten en bijhouden op een manier die past bij uw onderneming. Daarbij moet u er wel rekening mee houden dat uw administratie de basis is voor uw aangiften. Als uw administratie niet volledig is, niet binnen een redelijke termijn te controleren is of als u uw administratie niet lang genoeg bewaart, dan kan dat vervelende gevolgen hebben als u een controle krijgt van de belastingdienst. Het bedrijfsproces moet volledig en redelijk gedetailleerd worden vastgelegd. Als u de gegevens elektronisch vastlegt, dan moet u deze ook elektronisch bewaren. En wel voor de geldende bewaartermijn van zeven jaar. U mag de gegevens alleen op papier bewaren als u een zeer kleine administratie hebt die binnen een redelijke termijn is te controleren.  Bron: belastingdienst

Waar moet ik mijn KvK-nummer op vermelden?

Vanaf 1 januari 2006 zijn alle ondernemingen en rechtspersonen met een inschrijving in het handelsregister verplicht om hun KvK-nummer te vermelden op al hun uitgaande correspondentie en aankondigingen. Hieronder vallen niet alleen brieven, orders, facturen, offertes of andere schriftelijke uitingen, maar ook e-mails en websites. De onderneming die dit nalaat riskeert een boete van maximaal € 16.750,--